Stel je voor: je leest het verhaal van Jozua en de muren van Jericho. De Israëlieten trekken zeven dagen rond de stad. Dan klinkt het geluid van de ramshoorns, het volk juicht en de muren storten in. De verleiding is groot om meteen de link naar ons eigen leven te leggen:

“Soms voelen de problemen in mijn leven als onneembare muren. Ik moet gewoon net als Jozua geloof hebben en mijn muren omver laten vallen!”

Klinkt mooi en praktisch. Maar lezen we het verhaal dan ook werkelijk zoals de Bijbel het bedoelt?